Smak i zapach tytoniu

tyton_252x175

Produkcja papierosów czy tytoniu do fajek obejmuje wiele etapów. Sam tytoń jest sortowany, odpylany, żyłowany, fermentowany i składowany. Przerób świeżych liści tytoniu rozpoczyna się jeszcze u plantatora od suszenia i wstępnej fermetacji. Suszenie tytoniu odbywa się w suszarkach ognio – rurowych albo w przypadku tytoni orientalnych na słońcu. Wysuszone liście tytoniu są sortowane na klasy i związane w tzw. kluczki są kierowane do fermentacji. Uprzednio jednak z wyjątkiem tytoniu klasy I liście podlegają żyłowaniu tzn. są pozbawiane nerwów liściowych. Do fermentacji tytoniu są stosowane różne metody m.in.:

• metoda balikowa, stosowana do wysokojakościowych tytoni orientalnych, polegająca na samoogrzewaniu liści tytoniu ułożonych w lekko sprasowane baliki;

• metoda stertowa, polegająca na układaniu dużych, okresowo rozbieranych i na nowo układanych stert;

• metody przyśpieszone, proktorowo – komorowe polegające na suszeniu i wyrównaniu wilgotności w proktorze, a nastepnie przeprowadzeniu fermentacji w komorach, w temperaturze 45 – 60 °C przez okres 7 – 12 dni; przefermentowany i sprasowany w belki tytoń jest poddawany maturacji (dojrzewaniu) w klimatyzowanych pomieszczeniach.

Przefermentowany tytoń przemysłowy trafia do zakładów wyrobów tytoniowych, gdzie podlega dalszym procesom obróbki. Po odpowiednim aromatyzowaniu, krajaniu oraz dobieraniu proporcji i mieszaniu różnych gatunków tytoniu, surowiec jest przekierowywany do produkcji papierosów. Tytoń jest dostarczany w formie zbiorczej w kartonach lub belach. Po rozpakowaniu surowiec wymaga nawilżenia, a w dalszej kolejności rozluźnienia i ponownego nawilżenia. Na tym etapie obróbki tytoniu jest on poddawany uszlachetnieniu.

Proces ten polega na wprowadzeniu substancji w postaci sosów, środków zapachowych i aromatów. Sosy są to substancje aromatyczne rozpuszczalne w wodzie lub alkoholu etylowym, dodawane w ilości 5 – 7 % masy krajanki tytoniu tj. około 50 kg na tonę tytoniu. W skład sosów mogą wchodzić m.in. karmel, kakao (odpady) i wanilia. Jako aromaty stosuje się wanilię, lukrecję, kakao, czekoladę oraz olejki: pomarańczowy, cytrynowy, bananowy, jabłkowy, a nawet mleko!
Aromaty stosuje się w drugim etapie uszlachetniania krajanki tytoniu w ilości 4  - 6 kg na tonę tytoniu. Zawartość alkoholu w sosach i aromatach wynosi około 40 %. Używany mentol (drugorzędny alkohol terpentowy) do aromatyzowania krajanki tytoniu jest nanoszony w temperaturze 40 °C w ilości 3 kg na tonę tytoniu.

Tytoń jest składowany w silosach, gdzie ulega mieszaniu, leżakowaniu i kondycjonowaniu. Kolejnym etapem jest krajanie liści tytoniu i suszenie. Po opuszczeniu suszarni, krajanka tytoniu podlega zmieszaniu z żyłami, separacji i schłodzeniu oraz aromatyzowaniu. Po wyrównaniu wilgotności półprodukt jest kierowany do magazynowania w silosach lub kartonach. Tak przygotowany tytoń trafia dopiero na maszyny produkcyjne, gdzie z filtrem lub bez jest formowany, bibułkowany i kierowany w formie papierosa do pakowania oraz dalszej dystrybucji.

Podczas produkcji wyrobów tytoniowych do powietrza atmosferycznego odprowadzane są zanieczyszczenia w postaci pyłu tytoniowego, oparów alkoholu etylowego i substancji odoroczynnych. Emisje te są związane m.in. z odpylaniem krajarek, suszarek, separatorów żył, kuchni sosów oraz hal produkcji, transporterów i linii napełniania pojemników i kontenerów. Ograniczenie emisji pyłów tytoniowych odbywa sie poprzez zastosowanie odpowiednich kombinacji bloków pyłowych, cyklonów oraz filtrów tkaninowych i wodnych. Usuwanie substancji odoroczynnych i resztek pyłu tytoniowego może odbywać sie m.in. w skruberach wypełnionych elementami polipropylenu w kształcie pierścieni i spiral, co w znacznym stopniu zwiększa powierzchnię adsorbcji zanieczyszczeń gazowych. Stosowane są również na tym etapie skraplacze, zatrzymujące porwane z gazami cząsteczki wody. Ruch zanieczyszczonych gazów przez płuczkę jest wymuszany wentylatorami.

Ponadto produkcja wyrobów tytoniowych wiąże się z emisją zanieczyszczeń do powietrza powstałych w wyniku procesów przeprowadzanych w instalacjach towarzyszących takich jak spalanie paliw w kotłowniach, ładowania akumulatorów w akumulatorniach czy spawania w warsztatach.

Katarzyna Ejsymont

Redakcja inżynierka.pl

Dodaj Komentarz

You must be logged in to post a comment.